نمىخورد و نمىآشامد ، او پروردگار ماست كه بر ما واجب است او را عبادت كنيم .
برخى گفتند : سليمان ساحر و جادوگرست و او با جادو و سحر و تصرّف در چشمهاى ما به ما نشان مىدهد كه بر عصايش تكيه داده و ايستاده است درحالىكه مطلب چنين نيست .
و مؤمنين گفتند : سليمان بندهى خدا و نبىّ اوست و خداى تعالى كار او را آن طور كه مىخواهد تدبير مىكند ، وقتى اختلاف بالا آمد خداى تعالى موريانه را فرستاد تا عصاى سليمان را بخورد ، وقتى موريانه داخل عصا را خورد عصا شكست و سليمان از قصرش به روى زمين افتاد .
پس جنّ از موريانه به خاطر كارى كه كرده بود تشكّر كرد و روى همين جهت است كه موريانه هرجا يافت شود حتما نزد آن آب و گل وجود دارد .
و خداى تعالى به اين داستان اشاره كرده و فرموده :
« فَلَمَّا قَضَيْنا عَلَيْهِ الْمَوْتَ ما دَلَّهُمْ عَلى مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ »
يعنى عصايش را موريانه بخورد .
« فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كانُوا
. . . تا آخر » .
سپس امام صادق عليه السّلام فرمود : به خدا سوگند اين آيه اين چنين نازل نشد و آيه اين چنين نازل شده است : « فلمّا خرّ تبيّنت الإنس انّ الجنّ لو كانوا يعلمون الغيب ما لبثوا فى العذاب المهين » . « 1 » و از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آمده است : سليمان بن داود هفتصد و
هامش
( 1 ) عيون الاخبار الرّضا : ج 1 ، ص 206 ، باب 26 ، ح 24 . علل الشّرائع : ص 73 ، باب 64 ، ح 2 .