ترجمه :
( 41 / 44 - 37 )
و از آيات او شب و روز و خورشيد و ماه است ؛ در برابر خورشيد و ماه سجده نكنيد ، بلكه در برابر خداوند كه آنها را آفريده است - اگر تنها او را مىپرستيد - سجده كنيد .
و اگر تكبّر ورزيدند ، بدان كه كسانى كه نزد پروردگارت هستند ، در شب و روز او را تسبيح مىگويند و ايشان ملول نمىشوند .
و از آيات او اين است كه تو زمين را پژمرده بينى ، آنگاه چون بر آن ، آب [ باران ] فروفرستيم ، جنبش يابد و رشد كند ، بىگمان كسى كه آن را زنده گردانده است ، زندگىبخش مردگان است ؛ او بر هر كارى تواناست .
بىگمان كسانى كه در آيات ما كژانديشى مىكنند ، از ما پوشيده و پنهان نيستند ، آيا [ سرنوشت ] كسى كه در آتش [ دوزخ ] افكنده شود ، بهتر است ، يا كسى كه در روز قيامت ايمن آيد ؛ هر چه مىخواهيد بكنيد ، او به آنچه مىكنيد بيناست .
بىگمان كسانى كه قرآن را - چون بر آنان نازل شد - انكار مىكنند [ از ما پوشيده و پنهان نيستند ] ، آن كتابى است گرامى .
كه در اكنون يا آيندهاش ، باطل در آن راه نمىيابد ؛ فروفرستادهاى از سوى [ خداوند ] فرزانهى ستوده است .
به تو چيزى گفته نمىشود ، جز آنچه به پيامبران پيش از تو گفته شده است ؛ بىگمان پروردگارت هم صاحب آمرزش و هم صاحب عقوبتى دردناك است .
و اگر آن را به صورت قرآنى بيگانه و ناشيوا پديد مىآورديم ، بىشك مىگفتند چرا آيات آن شيوا بيان نشده است ، چرا آن بيگانه و ناشيواست ، حال آنكه پيامبر عربى [ و شيوا ] است ؟ بگو آن براى مؤمنان رهنمود و شفابخش است و كسانى كه ايمان ندارند در گوشهايشان سنگينىاى هست و آن [ قرآن ] برايشان مايهى سردرگمى است ؛ اينانند كه از جايى دور دست ندايشان مىدهند .
تفسير
وَ مِنْ آياتِهِ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ
عطف به اعتبار معنى است ، گويا كه توهّم كنندهاى توهّم كرده كه از آيات خدا « من دعا إلى