إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 36 )
ترجمه :
( 41 / 36 - 25 )
و براى آنان همنشينانى گماشتيم كه حال و آيندهشان را در نظر ايشان آراسته جلوه دادند ، در ميان امّتهايى از جنّ و انس كه پيش از ايشان بودهاند ، حكم [ عذاب ] در حقّ ايشان تحقق يافت كه ايشان زيانكار بودند .
و كافران گويند به اين قرآن گوش مدهيد و در اثناى خواندن آن سخنان بيهوده بگوييد ، باشد كه پيروز شويد .
پس به كافران عذابى سخت بچشانيم ، بر وفق بدترين كارى كه كردهاند ايشان را جزا دهيم .
اين است جزاى دشمنان خدا كه آتش [ دوزخ ] است ؛ كه در آنجا سرايى جاودانه دارند ، كه كيفر آن است كه به آيات ما انكار مىورزيدند .
و كافران گويند پروردگارا كسانى را از جنّ و انس كه ما را گمراه كردند . به ما نشان بده تا به زير گامهايمان دراندازيمشان كه از فروماندگان باشند .
بىگمان كسانى كه گويند پروردگار ما خداوند است ، سپس پايدارى ورزند ، فرشتگان بر آنان نازل شوند [ و گويند ] كه مترسيد و اندوهگين مباشيد و شاد شويد به بهشتى كه به شما وعده داده مىشد .
ما دوستداران شما در زندگى دنيا و در آخرت هستيم ، در آنجا براى شما هر چه دلتان بخواهد و هر آنچه بطلبيد هست .
كه پيشكشى از [ خداوند ] آمرزگار مهربان است .
و كيست نيكوسخنتر از كسى كه به سوى خداوند دعوت كند ، كارى شايسته در پيش گيرد و بگويد كه من از مسلمانانم .
و نيكى و بدى برابر نيست . همواره به شيوهاى كه آن نيكوتر است مجادله كن ، آنگاه [ خواهى ديد ] كسى كه بين تو و او دشمنىاى بود ، گويى دوستى مهربان است .
و آن را جز شكيبايان نپذيرند ، آن را جز بختيار فرانگيرد .
و اگر وسوسهاى از سوى شيطان تو را به وسواس افكند ، به خداوند پناه ببر ، چرا كه او شنواى داناست .