و لذا از اخبار به فرار و محو و نابود شدن بتها و شركا را نتيجه گرفتند و گفتند :
بَلْ لَمْ نَكُنْ نَدْعُوا مِنْ قَبْلُ شَيْئاً
ما قبلا چيزى را به خدا فرانمىخوانديم و در اخبار وارد شده است كه آيه درباره كسانى است كه از ولايت و از على عليه السّلام اعراض كردهاند .
و مقصود از آنچه كه آن را شريك قرار مىدهند رؤساى ضلالت و گمراهى است .
بنابراين مقصود از
« الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ )
كسانى هستند كه در خلافت على عليه السّلام مجادله مىكنند و مقصود از
« الَّذِينَ كَذَّبُوا بِالْكِتابِ »
كسانى هستند كه آيات وارد در ولايت را تكذيب نمودند .
و مقصود از
بِما أَرْسَلْنا بِهِ رُسُلَنا
ولايت است ، چه آن عنايت رسالت است به دليل قول خداى تعالى :
إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ
و مقصود از
عَمَّا يُشْرِكُونَ
چيزى است كه آن را در خلافت شريك على عليه السّلام قرار مىدهند و
« مِنْ دُونِ اللَّهِ »
يعنى بدون اذن خدا .
يا معناى آن اين است : در حالى كه شركاى غير على عليه السّلام باشند كه او مظهر خداى تعالى است .
كَذلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ الْكافِرِينَ
خداوند اين چنين كافران را در دنيا يا در آخرت گمراه مىكند .
از امام باقر عليه السّلام آمده است : اينان ( ناصبىها ) از اهل قبله هستند كه براى آنان گودالى از آتش كنده مىشود ، آتشى كه خداوند در مشرق خلق كرده است و از آن آتش شراره ، شعله و دود و گرما و