، پس وجه عدم شك و ريب در قيامت و ساعت و ظهور قائم عليه السّلام با وجود كثرت شككنندگان در اين امور با مقايسه معلوم مىشود .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ
لكن بيشتر مردم به قيامت ايمان نمىآورند ، يا به خدا ايمان نمىآورند تا آنوقت كه آمدن قيامت را بدانند ، يا به تو ايمان آورند ، تا تو را در آمدن قيامت تصديق كنند .
وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
در سوره بقره و در سوره نمل بيان تعليق استجابت بر دعا و كيفيّت دعا و كيفيت اجابت خداى تعالى نسبت به دعاكنندگان گذشت ، هر كس بخواهد به آنجا رجوع نمايد .
و آيا رسيدن به مراد و مقصود بعد از دعاها و صدقهها و بركت در اموال و اولاد به دنبال صله و انفاق از امور اتّفاقى است ؟
بعضى از فلاسفه گفتهاند : اين مطلب از اتّفاقيّات است ، برهان آنها در انكار سبب بودن دعاها و صدقات اين است كه عالى و بالا توجّهى به دانى و پايين ندارد ، دانى نمىتواند در عالى مؤثر باشد .
بنابراين به مقصود رسيدن بعد از دعا و صدقه جز محض اتّفاق چيزى نيست .
ولى صريح آيات و اخبار تسبيب و سببيت بين دعاها و اجابتها ، بين صدقهها و دفع بلاها و جذب بركتها ، بين صلهها و زيادى عمرها و اولاد را ثابت مىكند .
تحقيق بدا و نسبت تردّد ، محو و اثبات به خداى تعالى .