قُلْتُمْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ مِنْ بَعْدِهِ رَسُولًا
و گفتيد خداوند بعد از او رسولى نخواهد فرستاد ، يا معناى آيه اين است كه وقتى يوسف از دنيا رفت شما بر كفر خود باقى مانديد و گفتيد : خداوند پس از او رسولى نخواهد فرستاد .
كَذلِكَ
اينچنين است آن گمراهى كه شما و گذشتگانتان بر آن بوديد .
يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ
خدا مسرف را گمراه مىكند مسرف كسى است كه از حدّ خودش تجاوز كند .
مُرْتابٌ
كار او شكّ كردن است و هيچ حالت يقين به چيزى كه بايد به آن يقين پيدا كند ندارد .
الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ
كسانى كه در آيات خدا مجادله مىكنند ، بدين گونه كه آنها را باطل يا پنهان يا زياد و كم مىكنند .
بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ
بدون حجّت و دليلى كه برايشان آورده شود بلكه با محض تقليد ، شكّ و هواى نفس ، يا مقصود اين است كه صاحب سلطنت و قدرتى نيامده است كه آنان را به اين كار مجبور سازد .
كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ الَّذِينَ آمَنُوا
اعراب آيه چنين است : لفظ « من » در « من هو مسرف » موصوله و مفعول « ليضلّ » است ، بدل از آن يا صفت آن است ، يا خبر مبتداى محذوف يا مفعول فعل محذوف است ، يا مبتدا است ، خبر آن « به غير سلطان » يا « كبر مقتا » مىباشد كه تقدير آيه