اتّخذوا » يا خبر بعد از خبر از آن است .
يعنى براى تقرّب به خدا به آنها رو مىكنند در حالى كه خداوند داورى مىكند .
ما هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
در چيزى كه اختلاف مىكنند ، از امر دين يا رسالت يا ولايت على عليه السّلام .
از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله در خبرى روايت شده كه بر مشركين عرب روى آورد و فرمود : شما چرا جز خدا بتها را مىپرستيد ؟ جواب دادند :
ما بدينوسيله به خدا نزديك مىشويم و تقرّب مىجوئيم ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : آيا آن بتها مىشنوند و اطاعت و عبادت پروردگارشان را مىكنند تا شما با تعظيم آنها به خدا نزديك شويد ؟ ! گفتند : نه ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : پس شما آن بتها را با دست خودتان ساختهايد ؟ گفتند : بلى ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اگر آنها شما را بپرستند در صورتى كه پرستش از آنها ممكن باشد سزاوارتر از اين است كه شما آنها را عبادت كنيد ، در صورتى كه مأمور به تعظيم آنها نباشد و كسى كه عارف به مصالح و عاقبتهاى شماست ، در چيزى كه شما را به آن تكليف مىكند حكيم باشد امر به تعظيم آن بتها نكرده « 1 » و نخواهد كرد .
إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي
اين جمله در مقام تعليل يا خبر بعد از خبر است ، رابطه تكرار معناى مبتداست .
هامش
( 1 ) الصافى ج 2 ص 313 ، الاحتياج ج 1 ص 26 چ مؤسسه الاعلمى ، نور الثقلين ج 4 ص 475 .