تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 262

مساهمون:

ص٢٦٢
وصف‌كنندگان او را وصف مىكنند ، مخصوصا از چيزى كه مشركين او را وصف مىكنند .
رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
او پروردگار عزّت است ، زيرا هيچ كمال و وصفى نيست مگر آنكه خداى تعالى خالق و پروردگار آن است .
وَ سَلامٌ
سلام نام خداست و نيز به معناى سلامت يا تحيّت و سلام
عَلَى الْمُرْسَلِينَ
گويا كه خداى تعالى فرموده است : نقمت بر مشركين و سلام بر مسلمين باد ، چه قول خدا :
« سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ »
در مقام اين است كه گفته شود : نقمت و عذاب بزرگى بر مشركين است بدون آنكه كسى بتواند آن را دفع كند و سلام بر موحّدين .
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
اين جمله تعليم بندگان است يا انشاى حمد است كه خداى تعالى جهت تعظيم خودش فرموده است . يا اخبار از اين است كه هر كمال و هر صفت صفت كمال مخصوص خداست ، پس چگونه براى او در ملكش شريك مىتواند باشد ؟ !