تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 238

مساهمون:

ص٢٣٨
عبادت مىكنيد و خدا را كه بايد عبادت شود ترك مىكنيد .
وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ وَ ما تَعْمَلُونَ
درحالىكه شما آنچه را كه از بت‌ها مىسازيد خدا آفريده ، زيرا كه موادّ آن با خلقت خدا و ساختن آن با قدرت دادن خداست .
قالُوا
پس از آنكه با ابراهيم محاجّه كردند و او با آنها احتجاج نمود چنانچه در سوره‌ى انبيا گذشت گفتند :
ابْنُوا لَهُ بُنْياناً فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ
يعنى او را در آتش شديد بيندازيد .
فَأَرادُوا بِهِ كَيْداً
خواستند درباره‌ى او حيله به كار ببرند و با آتش او را بسوزانند .
فَجَعَلْناهُمُ الْأَسْفَلِينَ
كيد آنها را باطل كرديم و او را حجّت بر ديگران قرار داديم .
وَ قالَ إِنِّي ذاهِبٌ إِلى رَبِّي سَيَهْدِينِ
از امام صادق عليه السّلام آمده است : كه مقصود بيت المقدس است . « 1 » و از امير المؤمنين عليه السّلام در بيان آن آمده است : رفتن به سوى پروردگارش توجّه او به پروردگارش از جهت عبادت و اجتهاد و تقرّب به سوى خداست . « 2 » و بعيد نيست كه مقصودش رفتن به سوى پروردگار بشرىاش در دين و ايمان باشد ، يا رفتن به مقام حضور نزد پروردگار ملكوتىاش مىباشد كه از آن تعبير به فكر و سكينه و حضور
هامش
( 1 ) تفسير صافى ج 4 ، ص 274 . كافى : ج ، ص 370 ، ضمن حديث 65 . ( 2 ) تفسير صافى : ج 4 ، ص 274 . التوحيد : ص 266 ، باب 36 ، ح 5 .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 238 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى