تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 239

مساهمون:

ص٢٣٩
مىشود .
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ
بار پروردگارا بعضى از صالحين را به من بخشش ده تا انيس تنهايى من ، كمك عبادت و دعوت من باشد و منظور ابراهيم عليه السّلام طلب فرزند بود .
فَبَشَّرْناهُ
و ما درخواست او را پس از نااميدى همسرش از فرزند اجابت كرديم .
بِغُلامٍ حَلِيمٍ فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ
وقتى به او فرزند داديم و به سنّ بلوغ و به حدّ مردان رسيد در خواب ديد كه خداوند امر به ذبح او مىكند .
قالَ يا بُنَيَّ إِنِّي أَرى فِي الْمَنامِ
به فرزندش گفت : اى فرزندم من در خواب چنين ديدم ، چون خوابش تكرار شد گفت : مىبينم .
أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ ما ذا تَرى
كه تو را ذبح مىكنم ، بنگر چه مىبينى ( نظرت چيست ؟ ) لفظ « ترى » با فتحه‌ى تاء و راء و با ضمه‌ى تاء و كسره‌ى راء خوانده شده است .
قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ
آوردن لفظ « بنىّ » به صورت تصغير و ملحق كردن « تاء » به « أب » براى اظهار شفقت است . اسماعيل گفت : اى پدر عزيز آنچه را كه بدان امر شده‌اى انجام بده ، نگفت : آنچه را كه ديده‌اى يا مىبينى ، چون معتقد بود كه خواب جز از جانب خدا نمىشود ، جز امر به آنچه كه در خواب ديده است نيست .
سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ
و اگر خدا
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 239 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى