تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 195

مساهمون:

ص١٩٥
بر كافران حتمى گردد نفرمود : « و يعذّب » يا « يورث العذاب » تا اشعار به اين باشد كه عذاب آنها از جانب خدا يا از جانب خلفا و جانشينان او نمىباشد ، بلكه عذاب تنها ناشى از درون خودشان و بدى اعمالشان است و خلفا چون ميزان‌هاى بندگان و اعمال آنها شده‌اند ، نمونه و الگوى بدى اعمال آنان و آنچه بدان تعلّق دارد ، مىباشند .
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا خَلَقْنا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينا أَنْعاماً
آيا فرشتگان كارپردازمان را كه دست‌هاى خدا هستند ، نمىبينند ؟ كلمه « انعام » يعنى چيزهايى كه انسان در معاش يا معادش از آن بهره‌مند مىشود و آن خصوصا بر چهارپايان اطلاق مىشود ، چون در چهارپايان بهره‌ها و منافع معاش و زندگى هست ، از قبيل مأكول و مشروب و لباس و مركوب ، پس چهارپايان نافع انسان است در جميع جهات معاش ، نه غير چهارپايان ، انسان مىتواند در جهات معادش نيز از آنها بهره‌مند شود .
فَهُمْ لَها مالِكُونَ
پس انسانها مالك چهارپايان هستند بر خلاف ساير چيزهايى كه انسان از آنها بهره مىبرد ، مانند انواع گياهان و درختان و معادن كه اكثر آنها مملوك انسانها نيست .
وَ ذَلَّلْناها لَهُمْ
و ما چهارپايان را براى آنها رام ساختيم به نحوى كه از بچّه‌هاى آنها نيز فرمان مىبرند .
فَمِنْها رَكُوبُهُمْ وَ مِنْها يَأْكُلُونَ
چهارپايان را سوار مىشوند و شيرها و گوشت آنها را هم مىخورند .
وَ لَهُمْ فِيها مَنافِعُ
و براى آنها منافع ديگرى نيز دارد ، مانند بهره بردن از پشت آنها و موها و پشم‌ها و پوست‌هاى آنها .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 195 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى