هر چيزى است كه بتوان به آن تكيه داد ، از قبيل تخت ، كرسى ، فراش و يا تخت آراسته و زينت داده شده در گنبد يا در خانه .
مُتَّكِؤُنَ
از امام باقر عليه السّلام آمده است كه فرمود :
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هرگاه مؤمن بر تخت خود بنشيند تخت او از خوشحالى به اهتزاز در مىآيد . « 1 »
لَهُمْ فِيها فاكِهَةٌ
براى آنان در بهشت ميوههاى بزرگ و لذيذى است كه وصف آن ممكن نيست .
وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ
براى آنانست آنچه را كه بخواهند يا آرزو كنند ، لفظ « يدّعون » از « ادع على ما شئت » يعنى « بخوان هر چه را كه بخواهى » گرفته شده است .
يا آنچه را كه در دنيا مىخواستند مانند بهشت و نعمتهاى آن به سبب ايمانشان به آنها مىرسند ، يا آنچه را كه در دنيا از ملاقات خدا مىخواستند برايشان حاصل مىشود .
سَلامٌ
لفظ « سلام » بدل از « ما يدّعون » يا خبر مبتداى محذوف است ، يعنى « هو سلام » يا خبر مبتداى محذوف است ، يعنى « لهم سلام » .
قَوْلًا
حال موطّئه است .
مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ
صفت « قولا » است و آن سلامى است از جانب پروردگار مهربان كه فوق همه نعمتهاى بهشت است .
وَ امْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ
گفته مىشود : اى مجرمين امروز جدا شويد ، پس از آنكه خداوند همه را جمع مىكند به اهل بهشت امر مىشود به دخول در بهشت .
هامش
( 1 ) صافى : ج 4 ، ص 257 . تفسير قمّى : ج 2 ، ص 246 .