تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 185

مساهمون:

ص١٨٥

تفسير

وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ
مىگويند : اين وعده عذاب كه شما و دوست شما به ما وعده مىدهيد ، يا وعده قيامت و زنده گردانيدن ما براى جزا و عذاب در آن هنگام چه وقت است ؟
إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
اگر شما راست مىگوييد كه ما به وجودآورنده هستيم و خداوند بعد از مرگ ما را زنده خواهد كرد و محمّد صلّى اللّه عليه و آله رسول از جانب اوست ، هر چه او مىگويد راست است .
ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً
آنان منتظر نمىمانند مگر به مقدار يك صيحه يعنى همان نفخ اوّل ، يعنى انتظار آنان جز نفخ و دميدن اوّل كه همان نفخ ميراندن است نيست و بعد از نفخ اوّل آنچه كه وعده داده شده فرا مىرسد .
تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ
صيحه و عذاب آسمانى آنان را مىگيرد در حالى كه با همديگر نزاع و دشمنى مىكرده‌اند . لفظ « يخصّمون » با فتحه يا دو كسره خا و تشديد صاد و با كسره يا همچنين ، با فتحه خا و يا و تشديد صاد ، با سكون خا و تشديد صاد خوانده شده است . بعضى گفته‌اند : آن قرائت غلط است و همه اين‌ها تغيير يافته « اختصم » است و از ثلاثى مجرّد خوانده شده يعنى عذاب آنان را مىگيرد در حالى كه در معاملاتشان مجادله و گفتگو مىكنند . در حديثى آمده است : قيامت بر پا مىشود در حالى كه دو نفر كه لباسشان را گذاشته‌اند و مىفروشند ، ايشان آن لباس‌ها را هنوز