وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ
اگر به آنان گفته شود از آنچه كه خدا روزى شما كرده به محتاجها انفاق كنيد .
قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا
آنان كه به خدا يا به محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا به على عليه السّلام و ولايتش كافر شدهاند .
لِلَّذِينَ آمَنُوا
مؤمنين را مخاطب قرار داده و مىگويند .
أَ نُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ
آيا اطعام به كسى بكنيم كه اگر خدا مىخواست اطعامش مىكرد و او را فقير نمىنمود ؟ تخصيص مؤمنين به خطاب يا براى استهزا آنانست گويا كه كفّار متعرّض مؤمنين شدند و چنين گفتند : شما كه به خدا اقرار مىكنيد و مىگوييد او روزىدهنده هر روزى خوارست پس اگر مطلب همانطور باشد كه شما مىگوييد شما سزاوارتر به اطعام خدا بوديد ، يا مقصودشان ايجاد عذر در عدم انفاق است ، بدين گونه كه خداوند به عطا كردن و انفاق بر آنها شايستهتر از ماست ، وقتى خدا نخواسته به آنها اطعام كند پس ما به عدم اطعام سزاوارتريم .
إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
شما در اين گفتار ، يا در اقرار به خدا ، يا به محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، يا به على عليه السّلام جز در گمراهى آشكار نيستيد .
آيات 48 - 59
[ سوره يس ( 36 ) : آيات 48 تا 59 ]
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 48 ) ما يَنْظُرُونَ إِلاَّ صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ ( 49 ) فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ( 50 ) وَ نُفِخَ فِي