رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود : در اين صورت خداوند هر مهمّ تو از دنيا و آخرت كفايت مىكند . « 1 » در اين هنگام مردى به ابى عبد اللّه عليه السّلام عرض كرد : خدا تو را اصلاح كند چگونه شخص صلواتش را براى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله قرار مىدهد ؟
ابو عبد اللّه عليه السّلام فرمود : بدين گونه كه از خداوند چيزى درخواست نمىكند مگر آنكه ابتدا بر صلوات بر محمّد و آل او مىكند .
امثال اين اخبار همانند قرآن داراى وجوهى است كه تمام آن وجوه بر حسب مراتب مردم مقصود است ، زيرا كه صلاة به معناى دعا است و كسى كه حاضر نيست و غايب از حضور از صلوات او براى محمّد صلى اللّه عليه و آله جز دعا براى او چيزى نيست .
و نيز صلاة به معناى نماز مشروع كه مشتمل بر اذكار و افعال مخصوص است مىباشد و كسى كه نزد محمّد صلى اللّه عليه و آله حاضر است ممكن است صلاة او دعا براى محمّد صلى اللّه عليه و آله باشد و ممكن است معناى آن چنين باشد كه در نماز مشروع خود به غير محمّد صلى اللّه عليه و آله نظر نمىكند و مخاطب در نماز بلكه متكلّم بلكه فاعل در نماز محمّد صلى اللّه عليه و آله است .
چنانچه كسى كه حالت حضور نزد شيخش را پيدا كند چنين حالتى براى او حاصل مىگردد و هر كس چنين حالتى برايش حاصل شد همه مهمّاتش را كفايت خواهد نمود ، بلكه جميع خيرات دنيا و آخرت برايش حاصل شده ، غنا و بىنيازى از دنيا و آخرت شامل
هامش
( 1 ) . ثواب الاعمال : ص 188 ، ح 1 .