تزكيه اوست .
چنانچه در خبر است يا از ملايكه طلب نزول رحمت از جانب خدا بر اوست و صلاة از بندگان طلب رحمت از خداى تعالى بر محمّد صلى اللّه عليه و آله است .
و چون فعليّت اخير مؤمن صورت نازله ولىّ امر او است ، آن صورت نازله از محمّد صلى اللّه عليه و آله مىباشد معناى طلب رحمت از خدا بر محمّد صلى اللّه عليه و آله طلب رحمت بر فعليّت اخير او مىشود و در نتيجه صلاة او بر محمّد صلى اللّه عليه و آله دعا براى خودش مىشود .
و لذا در خبرى از امام رضا عليه السّلام آمده است : « 1 » صلوات ما بر پيغمبر صلى اللّه عليه و آله رحمت و براى ما قربت است .
چون محمّد صلى اللّه عليه و آله مظهر تامّ خداى تعالى است هر كس توجّه به او نموده و طلب رحمت بنمايد خداوند نيز به او توجّه مىكند ، طبق مضمون اين حديث « هر كس يك وجب به سوى من نزديك شود من به او يك ذراع نزديك مىشوم » توجّه خدا به او بيشتر از توجّه او به خداست ، ده برابر ، يا صد برابر ، يا هزار برابر ، يا بيشتر بر حسب استعداد مصلّى .
و توجّه خداوند به سوى او جز صلاة و نزول رحمت خداوند بر بنده چيزى نيست .
و چون خداوند تعالى حقيقت هر صاحب حقيقت است و لذا وقتى او به چيزى توجّه كند همهى اشيا به سوى او توجّه پيدا مىكنند ، پس
هامش
( 1 ) . كافى : ج 2 ، ص 653 ، ح 4 .