از امام رضا عليه السّلام در حديثى آمده است : خداى تعالى نامهاى همسران رسول را در دار دنيا به رسولش معرفى نمود و همچنين نامهاى همسرانش را در آخرت ، نيز خداى تعالى آنان را مادران مؤمنين خواند و در بين نامهاى زنان دنيا يكى به نام زينب بنت جحش بود كه در آن روز همسر زيد بن حارث بود .
پس رسول خدا اسم زينب را در دلش نگهداشت و آن را آشكار نكرد تا كسى از منافقين نگويد كه رسول خدا زنى را كه در خانه مرد ديگرى است يكى از همسرانش و از مادران مؤمنين مىشمارد و از قول منافقين ترسيد ، خداى تعالى دراينباره فرمود : تو از مردم مىترسى در حالى كه خداوند سزاوارترست كه از او بترسى ، يعنى تو در دلت از خدا بترسى سزاوارترست .
و خداى تعالى تزويج احدى از خلقش را به عهده نگرفته است ، جز تزويج حوّا به آدم عليه السّلام و زينب به رسول خدا صلى اللّه عليه و آله آنجا كه فرمود :
فَلَمَّا قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَراً زَوَّجْناكَها
و تزويج فاطمه عليها السّلام به على عليه السّلام « 1 » .
از امام صادق عليه السّلام آمده است : رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در مورد كارى قصد خانه زيد بن حارثه را نمود ديد كه زن زيد خودش را مىشويد به او فرمود : سبحان اللّه الذى خلقك يعنى منزّه است خدايى كه تو را آفريد ، مقصود رسول خدا صلى اللّه عليه و آله از اين گفتار تنزيه خداى تعالى از قول كسانى بود كه گمان مىكردند ملايكه دختران خدا هستند . . .
هامش
( 1 ) . عيون اخبار الرّضا عليه السّلام ج 1 ص 155 باب 14 ح 1 .