يار و ياورى نداريد .
خداوند مىداند چه كسانى از جهاد و از موافقت با رسول صلى اللّه عليه و آله سرباز مىزنند ، و لفظ
قَدْ
براى تحقيق است .
وَ الْقائِلِينَ لِإِخْوانِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنا وَ لا يَأْتُونَ الْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا
به جنگ و جهاد نمىآيند مگر عدّه اندكى از آنها ، يا آمدن اندك ، يا زمان اندك ، يا جنگ اندك و مقصود از بأس جنگ است .
أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ
لفظ أشحّة از شحّ با شين به معناى بخل و حرص است و از باب علم و نصر و ضرب و معناى آن اين است كه شما بر خيرتان بخيل هستيد ، يا بخيلهايى هستيد كه بر ضررتان ثابت مىباشيد ، يا بر ضررتان حريص هستيد .
فَإِذا جاءَ الْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ
و چون بيمى بر آنان آيد مىبينى كه چنان بر تو مىنگرند كه ، چشمهايشان در سرهايشان از شدّت ترس دور مىزند .
كَالَّذِي يُغْشى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ
مانند كسى كه از سختى مرگ حال بىهوش به او دست دهد .
فَإِذا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوكُمْ بِأَلْسِنَةٍ حِدادٍ
سلقه بالكلام يعنى او را با سخن اذيّت كرد ، السنة و زبانها را به سر نيزه تشبيه كرد ، براى آنها از باب استعارهى كنايهاى و ترشيح استعاره تيزى اثبات كرد ، يعنى آنها جمع كردند بين بخل و ترس و شدّت اذيّت هنگام امنيّت .
أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ
حال از السنة يا از فاعل سلقوكم يا منصوب بر ذمّ است .