وَ لَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ
اگر دشمنان به خانههاى آنها داخل شوند ، يا به شهر داخل شوند در حالى كه غالب بر آنها باشند .
مِنْ أَقْطارِها
از اطراف خانهها يا از اطراف شهرها .
ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ
و سپس از آنها تقاضاى بازگشت به كفر يا جنگ با مسلمانان بكنند ، قبول خواهند كرد .
لَآتَوْها وَ ما تَلَبَّثُوا بِها
درحالىكه آنها در حالت ارتداد ، يا در مدينه ، يا در خانهها ، بيش از اندك زمانى درنگ نخواهند كرد ، يا در قبول كفر يا به سبب قبول كفر فقط زمان كوتاهى زيست خواهند كرد ، چون وثوق و اطمينان بدين خويش ندارند .
إِلَّا يَسِيراً
ماندن و درنگ كردن اندك ، يا زمان اندك مىباشد .
وَ لَقَدْ كانُوا عاهَدُوا اللَّهَ
و به دست محمّد صلى اللّه عليه و آله با خدا عهد بستند .
مِنْ قَبْلُ لا يُوَلُّونَ الْأَدْبارَ وَ كانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْؤُلًا
مردم از وفا يا نقض عهد در برابر خدا مسئول هستند .
قُلْ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْفِرارُ إِنْ فَرَرْتُمْ مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ
از مرگ با كشته شدن هيچ كس نمىتواند فرار كند و هيچ كس از يكى از آن دو نجات پيدا نمىكند .
وَ إِذاً لا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًا
آنگاه كه فرار كنيد جز زمانى كوتاه از زندگى بهره نمىبريد .
قُلْ مَنْ ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُمْ مِنَ اللَّهِ إِنْ أَرادَ بِكُمْ سُوءاً أَوْ أَرادَ بِكُمْ رَحْمَةً وَ لا يَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الْمُعَوِّقِينَ مِنْكُمْ
بگو : كيست شما را در برابر اراده خدا كه بر شما بدى كند يا رحمت ، نگه دارد ، شما غير از خدا