آوردن يا تمتّع و لذّت بردن شما وزر و و بال بر شما بوده است .
أَمْ أَنْزَلْنا
بلكه آيا ما انزال نموديم ؟
عَلَيْهِمْ سُلْطاناً
حجّت و دليلى ، يا صاحب سلطنت از ملائكه بر آنان فرستاديم .
فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِما كانُوا بِهِ يُشْرِكُونَ
لفظ « ما » موصوله يا مصدريّه است ، يعنى او از شرك آوردن سخن مىگويد كه شرك مىآورند ، يا او از شرك آوردن شريكى سخن مىگويد كه با او شرك مىآورند ، يا از شرك آوردنشان به خدا سخن مىگويند .
يا آنها در ولايت به على عليه السّلام شرك مىآورند و همين معنا مقصود است .
وَ إِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً
وقتى به مردم نعمت و وسعت در مال و اولاد داديم ، يا صحّت در جسم و اولاد داديم .
فَرِحُوا بِها
خوشحال مىشوند ، چون تعلّق و وابستگى آنها به چيزى است كه فعلا نزد آنها موجود است ، يعنى نفس و قواى آن و ملايمات و سازگاريهاى آن .
وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذا هُمْ يَقْنَطُونَ
اگر به آنها با دست خودشان بدى برسد از رحمت خدا مأيوس مىشوند .
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ
آيا نمىبينند كه خداوند براى هر كس كه بخواهد روزى را وسيع مىكند و بر آن قادر است .
تا در حال راحتى و خوشحالى شكر نعمت به جاى آورند ، در