هديهى تو به شخص است تا به ثواب برتر و بالاتر از آن برسى ، پس اين ربايى است كه خورده مىشود و آن قول خداى تعالى است :
وَ ما آتَيْتُمْ مِنْ رِبًا
. . . تا آخر و امّا ربايى كه خورده نمىشود آن است كه خداوند از آن نهى كرده و وعده آتش بر آن داده است « 1 » .
و از امام باقر عليه السّلام آمده است : ربا آن است كه شخص چيزى ببخشد ، يا هديه بدهد تا به ثواب بيشتر از آن برسد ، كه در آن نه اجر است و نه گناه « 2 » .
و لفظ
آتَيْتُمْ
آتَيْتُمْ
با قصر خوانده شده ، يعنى آنچه كه آورديد تا به ربا داده شود .
لِيَرْبُوَا
لفظ
يَرْبُوا
با ياء تحتانى به صورت مفرد از ثلاثى مجرّد و با تاء فوقانى به صورت جمع از باب افعال خوانده شده است .
فِي أَمْوالِ النَّاسِ فَلا يَرْبُوا عِنْدَ اللَّهِ وَ ما آتَيْتُمْ مِنْ زَكاةٍ
هديه يا صدقه يا قرض .
آيات 50 - 41
[ سوره الروم ( 30 ) : آيات 41 تا 50 ]
ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 41 ) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ كانَ أَكْثَرُهُمْ مُشْرِكِينَ ( 42 ) فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا
هامش
( 1 ) . صافى : ج 1 ، ص 134 . كافى : ج 5 ، ص 145 ، ح 6 .
( 2 ) . صافى : ج 4 ، ص 134 . مجمع البيان : ج 7 و 8 ص 306 .