تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 328

مساهمون:

ص٣٢٨
الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها
و تفسيرهاى مختلفى كه از معصومين عليهم السّلام در مورد اين آيه وارد شده به آنچه كه ما ذكر كرديم بر مىگردد .
لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ
پس درباره آنچه كه در وصىّ تو گفته‌اند و او را از مقامش منع كرده‌اند اندوهناك مباش كه احدى بر تبديل ولايت تكوينى و تكليفى قادر نيست .
ذلِكَ
روى به سوى دين كردن ، يا اين دين حنيف ، يا ولايت تكليفى همان دين قيّم است .
الدِّينُ الْقَيِّمُ
نه غير آن .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
بيشتر مردم نمىدانند كه دين قيّم همان ولايت است ، كه آن طريق به سوى خداست و لذا تمسّك به صورت اسلام كرده و در همان‌جا توقّف نمودند و به آن اهميّت دادند و از ولايت كه دين حقيقى است اعراض كردند و صورت اسلام جز اين نيست كه هادى و راهنما به سوى ولايت باشد .
مُنِيبِينَ إِلَيْهِ
يعنى به سوى اين دين برگردند كه آن راه قلب به سوى خداست ، كه آنها دائما در حال بازگشت از كثرات به سوى خدا هستند و اين بازگشت به سبب صنع خدا است كه هر چيزى را آن چنان نموده است ، كه دائما در حال زكات دادن هستند ، كه عبارت و از بين رفتن فعليتهاى ناقص و بذل و بخشش تكوينى آنهاست . و همچنين آنها دائما در حال نماز هستند كه عبارت از
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 328 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى