تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 326

مساهمون:

ص٣٢٦

ترجمه

( 30 / 40 - 30 ) پاك‌دلانه روى بدين بياور ، اين فطرت الهى است كه مردمان را بر وفق آن آفريده است ، در آفرينش الهى تغييرى راه ندارد ، اين دين استوار است ، ولى بيشترين مردم نمىدانند . رو به سوى او آورده و از او پروا كنيد و نماز را بر پا داريد و از مشركان مباشيد . از همان كسانى كه دينشان را پاره پاره كردند و فرقه فرقه شدند ، هر گروهى به آنچه دارند دلخوش هستند . و چون بلايى به مردم رسد انابت كنان پروردگارشان را مىخوانند سپس چون رحمتى از سوى خويش به ايشان بچشاند آنگاه است كه گروهى از آنان به پروردگارشان شرك مىآورند . تا سر انجام درباره آنچه به ايشان بخشيده‌ايم كفران پيشه كنند ، و ( از ظواهر زندگى ) بهره وريد ، زودا كه حقيقت را بدانيد . يا مگر بر ايشان حجّتى نازل كرده‌ايم كه درباره آنچه به آن شرك ورزيده‌اند سخن مىگويد . و چون به مردم رحمتى بچشانيم به آن شادمان شوند و اگر به خاطر كار و كردار پيشينيان مكروهى به ايشان رسد آنگاه است كه نوميد مىشوند . آيا ندانسته‌اند كه خداوند روزى را براى هر كس كه بخواهد گشاده و براى هر كس كه بخواهد تنگ مىدارد ، بىشك در اين امر براى اهل ايمان مايه‌هاى عبرت است . پس به خويشاوند حقّش را بده و نيز به بينوا و در راه مانده ، اين براى كسانى كه در طلب خشنودى الهى هستند بهتر است و اينانند كه رستگارند . و هر ربايى كه بدهى كه بهره شما را از اموال مردم افزونتر كند در حقيقت نزد خداوند افزايش ندارد و هر زكاتى كه در طلب خشنودى الهى بپردازى ، اينان افزايش ياب هستند . خداوند كسى است كه شما را آفريد و سپس روزيتان بخشيد ، سپس شما را مىميراند ، سپس زنده مىدارد ، آيا از شريكانى كه قائليد هيچ كدام هست كه چيزى از اين كارها انجام دهد ؟ او از آنچه شريكش مىآورند ، منزّه و فراتر است .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 326 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى