قدرت آن را دارد ، يعنى قدرت دارد روزى را براى كسى زياد كند يا براى هر كسى كه بخواهد كم روزى دهد .
لفظ [ من ] در [ من يشاء ] مطلق است و ممكن است ضمير به آن برگردد بدون اعتبار تقييد به بسط رزق ، جمله حاليّه يا مستأنفه است ، تعليل انكار روى گردانيدن از خدا در طلب روزى است يا تعليل جملهى
اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاكُمْ
مىباشد .
إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
پس خداوند صلاح بندگانش را مىداند كه روزى را گسترش دهد يا آن را بسته گرداند و كم كند .
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها
چون اسباب قريب و نزديك براى روزى بعد از آسمانها و زمين و خورشيد و ماه باراندن باران و احياى زمين است به سبب رويانيدن گياهان ؛ لذا بعد از سؤال از آسمانها و زمين و تسخير خورشيد و ماه مسئلهى باران و زنده كردن زمين را آورد و فرمود : اگر بپرسند چه كسى از آسمان آب را فرستاد كه زمين را پس از مرگش ( پژمرده بودنش ) زنده كرد .
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ
خواهند گفت : خدا پس تو بعد از اقرار و اعترافشان بگو :
الْحَمْدُ لِلَّهِ
سپاس خداى را كه آن جهت شكر انعام خدا بر توست كه تو را بر اين مطلب بينا كرد .
يا مقصود اين است كه بعد از اين به آن كفّار بگو : همهى صفاتى كه خداوند بر آن حمد مىشود براى خدا و مال خداست ، زيرا جميع خيرات و نيكىهاى منتشر و محسوس كه ادراك اينان از آنها فراتر نمىرود منحصر در خلق آسمانها و زمين و خورشيد و