تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 280

مساهمون:

ص٢٨٠
داديم ؟ حال آن كه مردمان را در پيرامونشان تاراج مىكردند و مىربودند ، آيا به باطل ايمان مىآورند و به نعمت خداوند كفران مىورزند ؟ و كيست ستمكارتر از كسى كه بر خداوند دروغ بندد يا حقّ را چون به سراغش آيد تكذيب كند ؟ آيا جايگاه كافران در دوزخ نيست ؟ و كسانى كه در راه ما كوشيده‌اند آنان را به راههاى خاص خويش رهنمون مىشويم ، بىگمان خداوند با نيكوكاران است .

تفسير

يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا
اى ايمان‌آورندگان با بيعت كردن به دست محمّد صلى اللّه عليه و آله با بيعت عامّ يا به دست على عليه السّلام با بيعت خاصّ .
إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ
زمين من گسترده است ، پس اگر براى شما در زمينى عبادت من ميسّر نشد از آنجا خارج شويد و به زمين ديگرى برويد كه براى شما توحيد عبادت من ممكن باشد .
فَإِيَّايَ
پس مرا نه غير مرا
فَاعْبُدُونِ
بپرستيد . از امام صادق عليه السّلام روايت شده است : هرگاه در زمينى خداوند نافرمانى و عصيان شد و تو در آن زمين بودى از آنجا به زمين ديگر خارج شو « 1 » .
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ
در مقام تعليل است ، زيرا هر موجود زنده‌اى چشنده‌اى مرگ است .
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ج 8 - 7 ص 129 .