تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 261

مساهمون:

ص٢٦١
تنبيه و ياد آورى براى مردم مىآوريم .
وَ ما يَعْقِلُها
اين مثل‌ها را از جهت مقصود و نظر به غايات
إِلَّا الْعالِمُونَ
جز دانايان و عالمان درك نمىكنند ، يعنى كسانى كه خداوند به سبب ولايت على عليه السّلام با بيعت خاصّ ولوى حاصل مىشود در علم را بر آنان باز كرده است ، مىفهمند و امّا غير عالمين از امثال و افسانه‌ها و حكايت‌ها جز ظواهر آنها را درك نمىكنند كه آنان را از مقصود دور مىكند ، آن ظواهر با خيال درك مىشوند نه با عقل . از نبىّ صلى اللّه عليه و آله آمده است كه او اين آيه را خواند و فرمود : عالم كسى است كه آنچه از جانب خدا بر عهده دارد ادا كند و به طاعت او عمل نمايد و از سخط او اجتناب كند .
خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ
تفسير اين آيه مكرّر آمده است .
إِنَّ فِي ذلِكَ
در خلق آسمانها و زمين آيت و نشانه‌اى بزرگ است ، بدين گونه با خلق و آفرينش آن دو امر مواليد و استمرار فيض از واهب فيّاض تامّ و كامل مىشود به نحوى كه اگر آسمانها و زمين نبود امر مواليد تمام و كامل نمىشد و فيض استمرار پيدا نمىكرد و غايت ايجاد كه انسان است موجود نمىشد . يا معناى آيه اين است كه در خلق آسمانها و زمين غايات حقّ و تنظيم و ترتيب حقّى است كه هيچ شايبه‌ى باطل در آنها نيست .
لَآيَةً
آيت و نشانه‌ى عظيم و بزرگ است ، يا مقصود