ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند ، در زمرهى شايستگان در مىآوريمشان .
و از مردم كسى هست كه مىگويد به خدا ايمان آوردهايم و چون در راه خدا رنج و آزار بيند ، آزارگرى مردم را همچون عذاب الهى پندارد ، و اگر نصرتى از سوى پروردگارت فراز آيد ، مىگويند ما همراه شما بوديم ، آيا خداوند به آنچه در دلهاى جهانيان هست آگاهتر نيست ؟
و خداوند مؤمنان را [ نيك ] مىشناسد و منافقان را [ نيك ] مىشناسد .
و كافران به مؤمنان گويند از راه ما پيروى كنيد ما گناهانتان را به گردن مىگيريم ، ولى در حقيقت هيچ بارى از گناهان ايشان به گردن نگيرند ، كه ايشان دروغگو هستند .
و باشد كه بار گناهان خودشان و بار گناهانى علاوه بر بار گناهان خودشان را بر دوش گيرند ، و روز قيامت از آنچه افترا مىبستند خواهندشان پرسيد .
تفسير
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً
در سورهى بقره و در سورهى نسا بيان پدر و مادر و تعميم آن دو و بيان احسان به آن دو گذشت .
و چون اهتمام به تعظيم پدر و مادر ، مخصوصا پدر و مادر روحانى بعد از تعميم خدا و توحيد او بيشتر از ساير طاعتهاست ، بلكه عملى كه در آن تعظيم والدين روحانى بعد از تعظيم خدا نباشد طاعت بر آن صدق نمىكند .
خداى تعالى سفارش به احسان به والدين را تكرار نمود ، آن را مقرون به توحيد خويش كرد و نهى از شرك آوردن به خدا نمود و در بسيارى از جاهاى قرآن حال كسانى را كه ايمان آوردند و