وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ
اين آيه را تكرار كرد تا اهميّت به شأن مؤمنين داده باشد .
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذابِ اللَّهِ
اين آيه به جاى ( و الذين قالوا آمنا و لم تؤمن قلوبهم ) مىباشد يعنى ، از مردم كسانى هستند كه مىگويند به خدا ايمان آوردهايم .
هرگاه اذيّت شود در حالى كه او در طاعت خدا باشد ، يا هرگاه در حقّ خدا و در راه ايمان به خدا اذيّت شوند ، بدين گونه كه انسانى او را آزار دهد ، يا ضررى در بدن و مالش به او برسد فتنهى مردم را مثل عذاب خدا قرار مىدهد و از طاعت خدا و ايمان به او منصرف مىشود و اين عين نفاق است .
وَ لَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ
امّا اگر با پيروزى و غنيمت از جانب پروردگارت يارى برسد
لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ
خواهند گفت ما با شما بوديم ، چنانچه آن رسم طالبين دنياست ، كه هرجا ضرر به دنياى خويش بيابند منصرف مىشوند و هرجا گمان منفعت رود روى مىآورند .
أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ وَ لَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقِينَ
آيا خدا نيّتهاى آنان را نمىداند ؟ و آنان را بر آن نيّتها عذاب نمىكند ؟ خداوند كسانى را كه ايمان آوردهاند مىداند و منافقين را هم مىداند . تا علم خدا به آنان ظاهر گردد ، يا آنان را تميز دهد .