اين را نيز تكرار كرد تا به ترغيب و ترهيب اهميّت دهد .
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا
و آنان كه كافر شدند چه مؤمنان گويند : اين جمله در جاى
الَّذِينَ كَفَرُوا
است .
اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ
با ما باشيد ، آن چيزى كه شما از آن مىترسيد چيزى نيست ، اگر گفتهى شما حقّ باشد ما متحمّل گناهان شما مىشويم ، پس خداوند آنان را دو بار عذاب مىكند ، يك بار به خاطر گناهان خودشان و بار ديگر به خاطر گناهان ديگران « 1 » .
وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا
ولى در حقيقت بارى از خطاهاى ايشان را بر گردن گرفته كه ايشان دروغگو هستند و باشد كه سنگينى گناهان آنان را حمل مىكنند .
مَعَ أَثْقالِهِمْ
و سنگينى گناه خودش را با سنگينى گناه كسانى را كه گمراه كردهاند حمل مىكنند ، بدون آن كه از سنگينى گناه افترازنندهها چيزى كم بشود .
وَ لَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ
روز قيامت مؤاخذه مىشوند ، چه لفظ سؤال بيشتر در مؤاخذه و عقوبت استعمال مىشود .
عَمَّا كانُوا
لفظ « ما » مصدريّه يا موصوله يا موصوفه است .
يَفْتَرُونَ
مقصود از افترا شريك قرار دادن در وجوب يا در عبادت يا در ولايت است يا مقصود اقوال و افعالى است كه بر خدا افترا مىبندند .
هامش
( 1 ) . الصافى ج 4 ص 112 و تفسير القمّى ج 2 ص 148