از آيات الهى پس از آن كه بر تو نازل گرديده است باز ندارند ، و به سوى پروردگارت بخوان و از مشركان مباش .
و در جنب خداوند خدايى ديگر مخوان ، خدايى جز او نيست ، همه چيز فناپذير است ، مگر ذات او ، حكم او راست و به سوى او بازگردانده مىشويد .
تفسير
إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ
كسى كه قرآن را بر تو معين يا واجب كرد يا عمل به آنچه را كه در قران است از اعمال و اخلاق بر تو سنّت نمود .
لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ
تو را به مكّه باز مىگرداند ، چه معاد عبارت از محلّى است كه قبلا در آنجا بودهاى و سپس از آنجا خارج شدهاى و مىخواهى دوباره به آنجا برگردى .
بدان كه قرآن نام مقام جمع است ، چون مصدر كتاب محمّد صلى اللّه عليه و آله مقام جمع است كه عبارت از مقام مشيّت است و آن مقام جمع مطلق و برزخ بين وجوب و امكان و محلّ جمع دو درياى وجوب و امكان است خداى تعالى آن را قرآن ناميد .
و فرض قرآن بر محمّد صلى اللّه عليه و آله عبارت است از رساندن او به آن مقام كه احدى از انبيا عليهم السّلام به آن مقام نرسيده است ، چون مبدأ نزول محمّد صلى اللّه عليه و آله اين مقام است بر اين مقام صدق مىكند كه آن معاد محمّد صلى اللّه عليه و آله است ، چون محمّد صلى اللّه عليه و آله محيط به همه است ، او داراى مقامى در دنيا ، مقامى در نفوس بندگان است پس وقتى از دنيا خارج مىشود صحيح است آنگاه كه به دنيا برمىگردد گفته شود دنيا معاد