و اين جمله از قبيل تعميم است ، يعنى خداوند مىداند آنچه را كه سينههايشان آن را پنهان كرده و آنچه را كه آشكار مىسازند ، بلكه خداوند جميع ذرّات را كه از جميع خلق در آسمانها و زمين غايب است مىداند .
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ
اين قرآن آنچه بر بنى اسرائيل گفته شده بيان مىدارد اين كلام از ما قبلش در لفظ و معنا منقطع است ، يا جواب سؤال مقدّر از علّت حكم است لذا ادات وصل نياورد .
أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
بيشتر چيزهايى كه مورد اختلاف آنان است بيان مىكند از قبيل بهشت و اوصاف آن ، جهنّم و رنجهايش ، خلود و عدم آن و تشبيه و تنزيه ، ساير اوصاف ربوبى و نبى موعود كه موسى و ساير انبيا عليهم السّلام بشارت دادهاند و احكام تورات كه بيشتر آن را مخفى مىكنند و در آن اختلاف دارند .
وَ إِنَّهُ لَهُدىً
قرآن صاحب هدايت يا هدايتكننده يا سبب هدايت است ، البته حمل هدايت بر قرآن از باب مبالغه است ( زيرا قرآن فى حد ذاته خود هدايت پرهيزكاران هست چه كلمه هدايت بيايد يا نيايد )
وَ رَحْمَةٌ
و سبب رحمت است .
لِلْمُؤْمِنِينَ
براى مؤمنان زيرا غير مؤمن از قرآن بهرهمند نمىشود يا قرآن براى آنها و گمراهى و نعمت است .
إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي
جواب سؤال مقدر است ، گويا گفته شده :
خداوند در اختلاف بين آنان چه مىكند ؟ پس فرمود : خداوند بين آنان حكم مىكند .