تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 115

مساهمون:

ص١١٥
موارد بىشمار ديگر ) .
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ
و پروردگار تو صاحب فضل بر مردم است و لذا بر بندگان مهلت مىدهد تا شايد توبه كنند ، انعام كرده و انواع نعمت‌هاى ظاهرى و باطنى مىدهد باشد كه شكرگزار باشند .
وَ لَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ
و لكن بيشترشان نعمت‌ها را احساس نمىكنند ، چون مانند چهارپايان هستند و شكرگزار نيستند .
لا يَشْكُرُونَ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ
پروردگار تو مىداند آنچه را كه در سينه‌هايشان پنهان مىكنند ، يعنى آنچه را كه از ديگران مىپوشانند از قبيل نيّت‌ها ، تصميم‌ها ، اراده‌ها ، اخلاق ، احوال ، خيالات و خطورات قلبى ، يا مىداند آنچه را كه سينه‌هايشان از خودشان و از نفسهايشان پنهان مىكنند ، يعنى چيزهاى نهانى و مخفى كه آنها را اصلا احساس نمىكنند .
وَ ما يُعْلِنُونَ
و آنچه را كه از اقوال و افعال آشكار مىسازند ، يا آنچه را كه بر ديگران يا خودشان علنى مىسازند كه در اين صورت شامل خيالات و خطورات ذهنى نيز مىشود .
وَ ما مِنْ غائِبَةٍ
لفظ
غائِبَةٍ
مصدر يا اسم مصدر به معناى چيزى است كه غايب باشد ، يا فقط اسم است كه به همين معناى آمده است ، يا وصف است به معناى خصلت يا به معناى ذرّه‌اى كه غايب باشد .
فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
خود آن كتاب ظاهر و روشن است يا آنچه كه در آن است ظاهر و روشن است ، يا ظاهركننده‌ى چيزى است كه در آن است .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 115 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى