كه چنين مىكردند .
ابراهيم عليه السّلام گفت :
أَ فَرَأَيْتُمْ ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ
آيا در آنچه مىپرستيد هم شما و هم نياكان كهنتان تأمّل كردهايد ؟ ! ؛ كسانى كه بر تقليدشان دل بستهايد ؟
فَإِنَّهُمْ
پس به راستى كه آنها ( بتها ) ضمير عقلا را به لحاظ اينكه پرستيده شدهاند آورده است يا با ضمّ ابا نمودن بر آنها و غالب بودنشان بر غير عقلا .
عَدُوٌّ لِي
كه آنها دشمن منند ، مساوى است در دشمن مذكّر ، مؤنّث ، واحد و اكثر
إِلَّا رَبَّ الْعالَمِينَ الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ وَ الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَ يَسْقِينِ
بر خلاف پروردگار جهانيان . همان كسى كه مرا آفريده است و همو كه هدايتم مىكند و همان كسى كه مرا سير و سيراب مىسازد .
اين امر اعمّ است از اينكه با تهيّهى اسباب خوردن و آشاميدن يا با الهام طريق تحصيل آن دو يا راحت ساختن بلع و شرب ( خوردن و آشاميدن ) باشد .
وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ
و چون بيمار شوم او مرا شفا مىبخشد از راه اسباب طبيعى يا بدون اسباب براى شفا سبب سازى مىكند .
وَ الَّذِي يُمِيتُنِي
و همان كسى كه مرا مىميراند بعد از