روزهاى معيّنى اسم خدا را ببرند .
بعضى گفتهاند : مقصود از روزهاى معيّن ده روز اوّل از ماه ذىالحجّه است و آن روزهايى است كه براى مناسك حجّ تعيين شده است و بعضى گفتهاند : روزهاى تشريق روز نحر و سه روز بعد از آنست .
بعضى گفتهاند : مقصود از ذكر در اينجا بردن نام خدا هنگام قربانى است .
و بعضى گفتهاند : مقصود از ذكر ذبح است از باب اينكه صحّت ذبح به سبب ذكرست پس نام ذكر بر ذبح نهاده شده است .
حقّ اين است كه مقصود مطلق ذكر خداست ، خواه با تلبيه در احرام باشد يا با تضرّع و دعا در ايّام حجّ ، يا با يادآورى ايستادن نزد خدا در قيامت باشد كه اين يادآورى از مشاهده حال احرام ناشى مىشود كه آن خود يادآورى قيام نزد خدا در محشرست ، يا به سبب ذكر هنگام ذبح باشد يا با تكبيرات دهگانه باشد كه در تعقيب نمازهاى پنجگانه كه اوّل آن نماز ظهر روز نحرست گفته مىشود .
و ايّام معلومات عبارت از ايّام حجّ است ، از اوّل احرام به حجّ تا آخر ايّام تشريق ، زيرا كسى كه احرام به حجّ بسته است مىداند كه از مناسك حجّ فارغ نمىشود مگر بعد از ايّام تشريق در
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 83
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٨٣