سيّئات و از بين بردن و بخشيدن آن عبارت از زائل كردن حدود آن است بدون زحمت و عمل ، يا با كردار و پوشانيدن حدود سيّئات .
پس كسى كه به دست على عليه السّلام توبه مىكند اگر براى نفسش فعليّتى باشد كه تحت تسخير شيطان قرار گيرد آن فعليّت عوض مىشود ، بدين معنا كه آن فعليّت مسخّر رحمان مىگردد .
و اگر براى نفسش نقايص و حدودى باشد آن حدود زائل مىشود اگر زوال آن ممكن باشد و زوال با كردار و عدم آن متفاوت مىشود و اگر زوال ممكن نباشد بخشيده و پوشانيده مىشود .
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً
خداوند مىبخشد آنچه را كه تبديل نمىشود و آنچه را كه زائل نمىشود ، مانند حدودى كه لازمهى وجود عمل است .
رَحِيماً
و بعد از تبديل و غفران با رحمتش بر او تفضّل مىكند .
وَ مَنْ تابَ
و كسى كه به دست محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا به دست على عليه السّلام با توبهى عام يا توبهى خاصّ توبه كرده باشد .
وَ عَمِلَ صالِحاً
وفا به عهدش بكند ، عهدى كه در توبه و بيعت او از او گرفته شده است .
فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتاباً
چنين شخصى توبه به سوى خدا كرده و به سوى او بازگشته است ، چنانچه فرمود :
إِنَّ