مرتبهى سابق است و هر كسى كه عبد رحمان باشد مرتبهى او بعد از مرتبهى تقواست ، چه تا با فناى تامّ تقوى تمام و كامل نشود سالك عبد رحمان نمىگردد ، چنانچه در قول خداى تعالى :
يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً
آمده است لذا طبق وفق دادن مقامشان استدعا كردند كه امام متّقين باشند يا به دليل تمكين در اين مقام يا به سبب بقا و عدم زوال آن ) ( مقام ) ، پيشوايى پرهيزگاران را خواستار شدند .
در اخبار متعدّد آمده است : آيه دربارهى امير المؤمنين عليه السّلام يا دربارهى ائمّه عليهم السّلام است « 1 » .
و در روايتى از امام صادق عليه السّلام آمده است : آنان سؤال و درخواست بزرگى از خدا كردند از خدا خواستند كه آنان را براى متّقين امام قرار دهد ؛ پس به امام عرض شد چگونه است اين مطلب اى فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ؟ فرمود : اصل آيه كه خداوند نازل فرموده چنين است : و اجعل لنا للمتقين اماما يعنى از متّقين براى ما امامى قرار بده « 2 » .
و اين معنا از سعه و گستردگى وجوه قرآن به قدر گستردگى مراتب آفرينش است چنانچه در اوّل كتاب اين مطلب را گفتيم و اشاره كرديم كه مانعى ندارد قرآن بر حسب اختلاف مردم
هامش
( 1 ) تأويل الآيات الظّاهرة ص 381
( 2 ) البرهان ج 3 ص 177