و قبول دعوت باطنى حاصل مىشود ، يا توبه كنايه از اسلام است كه مشتمل بر توبه و بيعت عامّ است و « آمن » كنايه از بيعت خاصّ است كه با آن ايمان خاصّ حاصل مىشود .
و عمل صالح عبارت از عمل به چيزى است كه در ميثاق او گرفته شده كه مقصود از وفاى به عهد خدا نيز همان است .
حاصل مطلب اين است كه بايد ايمان خاصّ و بيعت ولوى در مستثنى گرفت تا ترتّب تبديل سيّئات به حسنات بر آن صحيح شود ، زيرا اين تبديل محقّق نمىشود مگر در مورد كسى كه ولايت على عليه السّلام را داشته باشد ، چنانچه مكرّر به تصريح و اشاره اين مطلب گذشته است .
فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ
از جانب ما مكرّر اين مطلب گذشته است كه هر فعلى از انسان صادر شود موجب فعليّتى براى خودش مىشود و هر فعليّتى اگر تحت تسخير عقل نباشد مسخّر شيطان و نفس است و هر فعليّتى كه تحت تسخير شيطان باشد سيّئه و گناه نفس محسوب مىگردد .
و آنگاه كه انسان توبه كرد و به واسطهى ولىّ امر تحت حكم امر عقل داخل شد جميع فعليّاتش تحت تسخير عقل قرار مىگيرد و هر فعليّتى تحت تسخير عقل قرار گيرد حسنه و ثواب نفس مىشود .
اين است معناى تبديل سيّئات به حسنات ، چنانچه محو