تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 44

مساهمون:

ص٤٤
السَّماءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُ ما يَغِيظُ ( 15 ) وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ آياتٍ بَيِّناتٍ وَ أَنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يُرِيدُ ( 16 )

ترجمه :

( 22 / 16 - 8 ) و از مردمان كسى هست كه درباره‌ى خداوند بدون هيچ علمى و هيچ رهنمودى و هيچ كتابى روشنگر مجادله مىكند . پهلوى خويش به تكبّر بگرداند تا [ مردمان را ] از راه خدا گمراه كند . در دنيا خفّت و خوارى دارد و در روز قيامت عذاب آتش را به او مىچشانيم . اين به خاطر كار و كردار پيشين توست ، [ و گرنه بدان كه ] خداوند هرگز در حقّ بندگان ستمگر نيست . و از مردم كسى هست كه خداوند را با دودلى مىپرستند ، پس اگر خيرى به او برسد ، دلش به آن آرام گيرد ، اگر رنجى به او رسد روىگردان شود ، در دنيا و آخرت زيانكار شده است ؛ اين همان زيانكارى آشكار است . كسى را به دعا مىخواند كه زيانش محتمل‌تر است از سودش ؛ بد يار و بد دمسازى است . بىگمان خداوند كسانى را كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند ، به باغهايى درآورد كه جويباران از فرو دست آن جارى است ؛ بىگمان خداوند هر چه اراده كند انجام مىدهد . هر كس مىبرد كه خداوند هرگز او [ پيامبر ] را در دنيا و آخرت يارى نمىكند ، ريسمانى به سقف [ خانه‌اش ] ببندد [ و به گردن اندازد ] سپس [ آن يا نفس خود را ] ببرد آنگاه بنگرد آيا اين تدبير او مايه‌ى خشمش را از بين مىبرد ؟ و بدين‌سان آن را به صورت آياتى روشنگر فروفرستاديم و خداوند هر كه بخواهد را هدايت مىكند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 44 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى