پروردگارشان را فرا يادشان دهند ، هنگام شنيدن آن ناشنواوار و نابيناوار برخورد نكنند .
و كسانى كه گويند پروردگارا به ما از همسرانمان و زادوولدمان مايهى روشنى چشم ببخش و ما را پيشواى پرهيزكاران قرار ده .
اينانند كه غرفه [ هاى بهشتى ] را به خاطر صبرى كه [ در شدايد ] ورزيدهاند ، نصيب مىبرند و در آنجا با تحيّت و سلام روبرو مىشوند .
جاودانه در آنند ، چه نيكو جايگاه و منزلگاهى است .
بگو اگر دعايتان نباشد ، پروردگار من اعتنايى ندارد و به راستى كه [ حقايق را ] دروغ انگاشتهاند و زودا كه [ عذابشان ] گريبانگير شود .
تفسير
أَ لَمْ تَرَ
آيا پروردگارت را نمىبينى كه چگونه سايه را گسترش داده ؟ خطاب در اينجا به محمّد صلّى اللّه عليه و آله است ، زيرا او است كه اهل اين رؤيت و ديدن است و سزاوار است كه بر ترك اين رؤيت سرزنش شود و ثبوت اين رؤيت براى او تأكيد گردد ، يا خطاب عامّ است ، چه غير محمّد صلّى اللّه عليه و آله نيز شايسته است كه ربّ را ببيند و بر ترك رؤيت سرزنش شود .
إِلى رَبِّكَ
مقصود ربّ مضاف و آن ربّ او در ولايت است ، و گستردن سايه عبارت است از صورت مثالى او كه هرگاه قبولكنندهى ولايت متمكّن در اتّصال به آن صورت باشد گستردگى و وسعت احاطهى آن صورت و تصرّف او را در ما سواى خودش مىبيند و متوقف بر گذشت زمان يا قطع مكان و