را در شش روز آفريد ، سپس بر عرش استيلا يافت ؛ [ اوست ] خداوند رحمان ، پس دربارهاش از [ فردى ] آگاه بپرس .
و چون به آنان گفته شود به خداوند رحمان سجده بريد ، گويند رحمان ديگر كيست ، آيا به چيزى كه تو به ما مىفرمايى سجده بريم ؟ و بر رميدگيشان مىافزايد .
بزرگا كسى كه در آسمان برجهايى آفريده است و در آنان چراغى و ماهى تابان قرار داده است .
و او كسى است كه شب و روز را پياپىاند همديگر آفريد ، تا هر كه خواهد پند گيرد و سپاس گزارد .
و بندگان خداى رحمان كسانىاند كه روى زمين فروتنانه راه مىروند ، و چون نادانان ايشان را مخالف سازند ، سليمانانه پاسخ دهند .
و كسانى كه براى پروردگارشان به سجده و قيام شبزندهدارى كنند .
و كسانى كه گويند پروردگارا از ما عذاب جهنّم برگردان ، چرا كه عذاب آن سخت و سنگين است .
آن بد جايگاه و منزلگاهى است .
و كسانى كه چون انفاق كنند ، اسراف نكرده و بخل نمىورزند و در ميان اين دو اعتدالى هست .
و كسانى كه در جنب خداوند خداى ديگر را نمىپرستند و هيچ كس را كه خداوند [ كشتنش را ] حرام داشته ، جز به حقّ نمىكشند ، زنا نمىكنند و هر كس چنين كند [ عقوبت ] گناه را خواهد ديد .
در روز قيامت عذابش دو چندان شود و به خوارى و زارى جاودانه در آن [ عذاب ] بماند ،
- مگر كسى كه توبه كند و ايمان ورزد و عملى شايسته پيشه كند ، كه اينان كسانى هستند كه خداوند سيّئاتشان را به حسنات بدل مىكند و خداوند آمرزگار مهربان است .
و هر كس توبه كند و عمل صالح پيشه كند ، حقّا كه به درگاه خداوند چنان كه بايد و شايد توبه كرده است .
و نيز كسانى كه در مجلس باطل حضور نيابند و چون بر امرى لغو برخوردند كريمانه بگذرند .
و كسانى كه چون آيات
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 468
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٤٦٨