تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 457

مساهمون:

ص٤٥٧
بتها را عبادت مىكرده‌اند ، پس خداوند شعيب را به سوى آنان فرستاد كه او را تكذيب كردند و در نتيجه چاه جوشيد و آب بالا آمد و زمين آنان را فروبرد و هلاك شدند « 1 » . و بعضى گفته‌اند : رسّ قريه‌اى است در يمامه كه مردم آنجا پيامبر خود را كشتند و در نتيجه خداوند آنان را هلاك و نابود ساخت « 2 » . بعضى گفته‌اند : رسّ چاهى در انطاكيه است ، كه اهل آنجا حبيب نجّار را كشتند ، مردم آنجا به آن چاه نسبت داده شدند « 3 » .
وَ قُرُوناً
لفظ « قرون » جمع « قرن » است ، و لفظ « قرن » معانى متعدّدى دارد كه در اينجا مناسب اين است كه به معناى امّت باشد امّتى كه به هلاكت رسيده‌اند و هيچ يك از آنان باقى نمانده است ، يا به معناى امّتى است كه اهل يك زمان باشند ، يا به معناى امّت بعد از امّت است .
بَيْنَ ذلِكَ
بين اين اقوام و ملّتها كه ذكر شد ، يعنى قوم نوح و عاد و ثمود و اصحاب رسّ و قوم موسى عليه السّلام .
كَثِيراً * وَ كُلًّا ضَرَبْنا لَهُ الْأَمْثالَ
براى هر يك از امّتهايى كه هلاك شده‌اند حكايتهاى متعدّدى از گذشتگان گفتيم كه آنان را نسبت به خشم ما تهديد مىكرد و به رحمت ما ترغيب
هامش
( 1 ) مجمع البيان ج 8 - 7 ص 170 ( 2 ) مجمع البيان ج 8 - 7 ص 170 ( 3 ) مجمع البيان ج 8 - 7 ص 170 و تفسير البيضاوى ج 2 ص 145