وقتى ديدند كه درختانشان خشك شده دو گروه شدند ، گروهى گفتند : اين شخص خدايان شما را جادو كرد ، و گروهى گفتند : خدايان شما وقتى ديدند اين مرد روى مردم را از آنان برمىگرداند و شما غضبناك نمىشويد به خشم آمدند و اتّفاق نمودند كه او را در نهر « رسّ » زير درخت بزرگ دفن كنند ، كه او را زير رود « رسّ » دفن كردند .
پس خداى تعالى آنان را اصحاب رسّ ناميد چه آنان صاحبان قريههايى بودند كه بررود رسّ واقع شده بود ، يا از آن جهت اصحاب رسّ ناميده شدهاند كه پيامبرشان را زنده دفن كردند ، پس خداى تعالى بر آنان غضب نمود و باد شديد سرخى بر آنان فرستاد كه زمين در زير آنان سنگ گوگردى بود كه افروخته مىشد ، و ابر سياهى بر آنان سايه افكند كه بر روى آنان آتش مىباريد و شعله مىكشيد ، پس بدنهاى آنان ذوب شد همانطور كه سرب در آتش آب مىشود « 1 » .
بعضى گفتهاند : « رسّ » نهرى است در ناحيهى آذربايجان « 2 » .
روايت شده كه جماعتى از زنان خدمت امام صادق عليه السّلام
هامش
( 1 ) الصّافى ج 4 ص 15 و عيون اخبار الرضا ج 2 ص 136 ح 1
( 2 ) الصّافى ج 4 ص 15