تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 445

مساهمون:

ص٤٤٥
چون هر اندازه كه بر تو آيه‌اى از قرآن نازل شود انس و الفت تو به رحمان زياد مىشود و هر اندازه كه انس تو به رحمان افزون شود ثبات قلب تو بر دين زيادتر مىگردد .
وَ رَتَّلْناهُ تَرْتِيلًا
عطف بر لفظ « انزلناه » مقدّر است و ترتيل خواندن قرآن است به آرامى و آهستگى ، مقصود اين است كه آن را بر تو با فاصله و پراكنده در طول بيست و سه سال خوانديم .
وَ لا يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ
و آنان نمىتوانند حالتى بياورند كه شبيه حال تو در ادّعاى رسالت باشد . مانند اين گفتارشان كه مىگفتند : اين پادشاه روم و پادشاه فارس است كه هرگاه رسولى بفرستد داراى خدم ، حشم ، كالا ، زمين ، خيمه‌ها و بستانها مىشود و حال آنان در رسالت شبيه به حال تو در ادّعاى رسالت از جانب خداست كه او خالق زمين و آسمان است ، بلكه حال تو در اين ادّعا والاتر و برتر از حال آنان است و چون آنچه را كه آنها دارند تو ندارى پس تو نبايد رسول باشى ! يا مقصود حالتى است كه شبيه حال تو در بشر بودن باشد كه مانع از رسالت است ، مانند اين گفتار آنان كه مىگفتند : تو مانند ما مىخورى و در بازارها راه مىروى ، چنين حالاتى دلالت بر احتياج مىكند و احتياج منافى با رسالت از بىنياز مطلق است .