تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 436

مساهمون:

ص٤٣٦

تفسير

وَ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا
يعنى كسانى كه اميد به لقاى ما ندارند ، يعنى به رويارويى حساب و ثواب و عقاب ما ، يا مظاهر ما امّيدى ندارند و امّيد نداشتن به لقاء پروردگار يا به سبب عدم اعتقاد به خدا ، يا به علّت عدم التفات و توجّه به او است ، و طلب نكردن آنان و مانند حال بيشتر كسانى است كه معتقد به آخرت نمىباشند . آنان گفتند :
لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ
چرا براى رسالت ربّ ملايكه بر ما نازل نشده است ، زيرا كه ملايكه به رسالت از جانب خدا يا به تصديق محمّد صلّى اللّه عليه و آله در رسالتش سزاوارتر از بشر است ، يا معناى آن اين است : اگر ملايكه بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله نازل مىشود پس چرا بر ما نازل نمىشود ، اگر ما به نازل شدن ملايكه سزاوارتر از محمّد صلّى اللّه عليه و آله نباشيم پايين‌تر از او كه نيستيم .
أَوْ نَرى رَبَّنا
يا چرا ما پروردگارمان را نمىبينيم كه خودش تكاليف ما را خبر دهد ، يا به ما خبر دهد كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله از جانب من رسول است ، يا اگر ما پروردگارى داريم كه رسول براى ما مىفرستد پس چرا خودش بر ما ظاهر نمىشود تا او را ببينيم ؟
لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ
اينان نزد خودشان