ترجمه :
( 25 / 34 - 21 )
و كسانى كه به لقاى ما اميد ندارند گويند چرا فرشتگان بر ما نازل نمىشوند ؛ يا چرا پروردگارمان را نمىبينيم ؟ در دلشان استكبارى ورزيدند و سركشى بزرگى كردند .
روزى كه فرشتگان را ببينند ، آن روز بشارتى براى گناهكاران نيست و گويند حرمان نصيب شماست .
و به هر گونه كارى كه كردهاند مىپردازيم و آن را هيچ و پوچ مىگردانيم .
در آن روز بهشتيان خوشجايگاهتر و مرفهترند .
و روزى كه آسمان با ابرها بشكافد و فرشتگان فروفرستادهشوند .
در چنين روزى فرمانروايى بر حقّ از آن خداوند رحمان است و روزى است كه بر كافران سخت و سنگين است .
و روزى كه ستمكار [ مشرك ] دست [ حسرت ] مىگزد و مىگويد كاش من راه [ پيروى از ] پيامبر را پيش مىگرفتم .
واى بر من كاش من فلانى را دوست نمىگرفتم .
او مرا از پند [ قرآن ] پس از آن كه برايم آمده بود ، دور و گمراه كرد ، و شيطان تنها گذار انسان است .
و پيامبر گويد پروردگارا قوم من اين قرآن را وانهادند .
و بدينسان براى هر پيامبرى دشمنى از گناهكاران قرار داديم ؛ و پروردگارت بس رهنما و ياور است .
و كافران گويند چرا قرآن يكباره بر او نازل نمىشود ؟
بدينسان [ نازل مىشود ] تا دل تو را به آن استوار داريم و آن را چنان كه بايد و شايد به شيوايى بخوانيم .
و [ كافران ] براى تو هيچ مثلى نياورند ، مگر آن كه [ جوابى ] حقّ و خوشبيانتر برايت بياوريم .
[ آرى ] كسانى كه به سوى جهنّم بر روى چهرههايشان محشور شوند ؛ اينان بدمنصبتر و گمراهترند .