نبايد تصديق و باور كرد اگر چه يك ساعت باشد « 1 » .
و از طريق عامّه آمده است : اكثر حمل آخر چهار سال مىباشد .
ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ
تا وقتى معيّن طفلى چون ( گوهر ) از ( صدف ) رحم بيرون آوريم ، لفظ
طِفْلًا
حال از مفعول است ، مفرد آمدن حال يا بر اين تقدير است كه هر يك از شما را به صورت طفل خارج مىسازيم ، يا به لحاظ اين است كه لفظ « طفل » اسم جنس است و بر يكى و بيشتر اطلاق مىشود ، يا به اعتبار اين است كه آن در اصل مصدر است كه بر واحد و كثير اطلاق مىشود .
ثُمَّ لِتَبْلُغُوا
عطف بر محذوف است ، يعنى تا باقى بمانيد و شير بخوريد و رشد و نموّ داشته باشيد ، سپس به حدّ بلوغ برسيد ، يا متعلّق به محذوف است ، يعنى سپس به شما نموّ و رشد مىدهيم ، و شما را باقى مىگذاريم تا به حدّ بلوغ برسيد .
أَشُدَّكُمْ
تا به كمال در نيرو و عقل برسيد ، اين مطلب گذشت كه « أشدّ » هنگام كمال جميع قواى بدنى و نفسانى است و آن از هيجده سالگى يا از اوّل بلوغ تا سى يا چهل سالگى است .
و اين لفظ مفرد است در صورت لفظ جمع ، يا جمع است كه
هامش
( 1 ) تفسير الصّافى ج 3 ص 364