تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 406

مساهمون:

ص٤٠٦
كه داخل مىشد و دعوت به خوردن غذا مىشد براى او خوردن سخت مىآمد و چنين بودند كه هرگاه مهمانى برايشان مىآمد خوردن غذا جز با مهمان بر آنان سخت مىشد .
فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً
ادب ديگرى از آداب معاشرت است و آن را با فاء آورد چون دخول خانه به دنبال اذن به دخول است فرمود : پس چون به خانه‌اى وارد شديد .
فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ
بعضى بر بعضى ديگر سلام كند ، كه هر يك از معاشرت‌كنندگان به منزله‌ى نفس ديگرى است ، يا سلام بر اهل خانه‌ها بكنيد تا آنان نيز سلام بر شما ردّ كنند ، پس سلام شما بر اهل خانه‌ها سلام بر خودتان است . يا سلام بر خودتان بكنيد وقتى كه كسى را در خانه نمىيابيد بدين گونه كه بگوييد : « السّلام علينا و على عباد اللّه الصالحين » يا بگوييد : « السّلام علينا من عند ربّنا » .
تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
مفعول مطلق است بدون اين كه از لفظ فعل باشد ، يعنى اين درود و سلام از جانب خدا مشروع گشته يا نازل شده است ، زيرا كه زبان سلام‌كننده در وقتى كه به امر خدا سلام مىكند مسخّر امر خدا است ، چيزى كه بر زبان جارى مىشود و آن زبان مسخّر خدا باشد از جانب خدا جارى شده است .