تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 382

مساهمون:

ص٣٨٢
همچنان‌كه كسانى را كه پيش از آنان بودند نيز جانشين [ پيشينيان ] گرداند ؛ و دينشان را كه بر آنان مىپسندد ، براى آنان پايگاه دهد ، و بعد از بيمناكيشان ، به آنان امن‌وامان ببخشد ؛ كه مرا مىپرستند و چيزى را شريك من قرار نمىدهد ؛ و كسانى كه بعد از اين كفر ورزند ، اينانند كه نافرمانند . و نماز را بر پا داريد و زكات را بپردازيد و از پيامبر اطاعت كنيد باشد كه مشمول رحمت شويد . كافران را هرگز در اين سرزمين به ستوه‌آورنده [ مؤمنان ] مپندار ، و سرا و سر انجام آنان آتش دوزخ است ، و بد سر انجامى است .

تفسير

وَ يَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ أَطَعْنا ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ
اين جمله عطف بر « اللّه يهدى » است ، اعمّ از آن كه معطوف بر « قد أنزلنا » باشد يا حال باشد . و ممكن است « يقولون » ال باشد به تقدير بر مبتدا يعنى در حالى كه آنان مىگويند به خدا و رسول ايمان آورديم و اطاعت كرديم ، عدّه‌اى از آنان رو گردانند ، منظور اين است كه ايمان آنان به تنهايى ( با عملشان ) منافات دارد . لذا فرمود :
وَ ما أُولئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ وَ إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ
در واقع آنان از جمله مؤمنان نيستند ، زيرا وقتى كه خدا و رسولش آنان را مىخوانند كه بينشان داورى كند بعضى از اين درخواست ،
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 382 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى