پس گويا كه خداى تعالى فرموده : چنين شخصى داراى نور نيست ، زيرا كه ذات او داراى نور نيست .
و جهت اشاره به بعضى از وجوه تأويل از امام صادق عليه السّلام شرحى در تأويل آيه وارد شده تا جايى كه فرمود : وقتى مؤمن دستش را در تاريكى فتنهى آنان دراز مىكند نزديك است كه دستهاى خودش را نبيند ، و كسى كه خداوند براى او از نور امامى از اولاد فاطمه عليها السّلام قرار ندهد در روز قيامت داراى امامى از نور نخواهد بود « 1 » .
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
جواب سؤال مقدّر است كه از قول خدا :
يُسَبِّحُ لَهُ فِيها
ناشى مىشود ، زيرا تقييد تسبيح به اين كه در ان خانهها مردان مخصوصى باشد .
موهم اين معناست كه در غير آن خانهها خداوند تسبيح نمىشود ، پس اين سؤال پيش مىآيد كه تسبيح غير مردان مذكور و تسبيح در غير آن خانهها چگونه است ؟
پس خداى تعالى فرمود :
أَ لَمْ تَرَ . . .
و اين خطاب به محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا به كسى است كه ديدن از او ممكن است ، زيرا هر بيننده وقتى با كوچكترين تأمّل نظر كند مىبيند كه جميع ذرّات در
هامش
( 1 ) نور الثّقلين ج 3 ص 612 ح 199 و الكافى ج 1 ص 195 ح 5