تفسير
فِي بُيُوتٍ
جار و مجرور متعلّق به « عليم » و اشاره به اين است كه مظاهر خداوند همانطور كه مظاهر خداى تعالى هستند مظاهر جميع اسما و صفات او نيز مىباشند ، دليل بر اين است كه مظاهر خداوند انوار آسمانها و زمين است ، مثل مقام ظهور او ، زيرا كه مظاهر وقتى مظاهر علم او باشند كه از صفات حقيقى خدا و شريفترين صفتها است حتما مظاهر اضافات خدا كه ضعيفترين صفتهاست نيز مىشوند ، و معناى آيه اين است : همانطور كه خداوند همه چيز را در مقام ذات و مقام ظهورش مىداند همهى آنان را در مظاهرش نيز مىداند .
و ممكن است « فى بيوت » متعلّق به فعل محذوف باشد كه « يسبّح » مذكور آن را تفسير مىكند به روشى باب اشتغال ، و ممكن است متعلّق به جملههاى سابق باشد ، و مقصود از « تلك البيوت » خانههاى خلفاى خدا از انبيا و اوليا و سينهها و دلهاى آنان ، و ولايت و نبوّت آنان و ذات خود انبيا و اوليا باشد .
و ممكن است مقصود از خانههايى كه
أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ
خداوند اجازه داده رفعت يافته و بلند شوند و نام خدا در آن برده شود ، ممكن است ( مقصود ) مساجد صورى باشند .